Het project 'Berkenheuvel' wordt getrokken door Evert Yntema ( in rode sweater
op foto rechts), bijgestaan door Martin Visser en Ronald Sabajo. Op de dag
zelf komen ongeveer 15 broederen en zusteren in actie. Dit artikel is geschreven
door onze onder-voorzittend meester Piet Singels.
Ketelmuziek en Messengekletter in Berkenheuvel
Bij het lezen van dit opschrift zie ik u denken: "Wat mag dát
voorstellen?"
Wel, "Berkenheuvel" is een modern verpleeghuis in Geldrop, onder
de rook van Eindhoven.
In datzelfde Eindhoven zijn twee IOOF-loges gevestigd, te weten de Marie Curie
Rebekkahloge nr.27 en de Evolutieloge nr.72.
In de Evolutieloge werd het idee geboren, om te proberen op een eigentijdse
manier invulling te geven aan een deel van onze taak in deze wereld, te weten
omzien naar en zorg voor onze naasten.
Br.Yntema werd gevraagd deze idee uit te werken en de zaken te coördineren,
samen met de brn.Sabajo en Visser.
Dit werkgroepje kwam met het voorstel om vanuit de beide Eindhovense loges
aan te bieden voor "Berkenheuvel"- bewoners én hun partner
of familie per afdeling ( ± 15 pers.) een complete warme maaltijd te
verzorgen.
Verzorgen
wil hier zeggen: inkoop van verse ingrediënten voor de maaltijd, zelf
'ouderwets' koken (dus niet zoals men gewend is, in grote hoeveelheden stomen
in de instellingskeuken), aankleding en verzorging van de tafels en de bediening
plus desgewenst hulp bij het verorberen van de maaltijd.
Dit aanbod werd door directie en activiteitenbegeleiding van "Berkenheuvel"
graag aangenomen en mede verder uitgewerkt.
Zo konden op 7 februari 2003 voor de eerste groep bewoners van afdeling "Kamperfoelie",
met hun partner/famielid, een zevental tafels voor elk vier personen worden
gedekt in het 'restaurant', vrolijk aangekleed met een gevouwen servetje op
het bord, een kaarslichtje op tafel en natuurlijk een bloemetje erbij. De
maaltijd werd door een aantal zusteren en broederen van beide loges samen
in twee afdelingskeukens klaargemaakt.
Dat
ging van piepers jassen, appels schillen, kool snijden tot het draaien van
gehaktballen aan toe!
Dat op zich was al een happening, en niet alleen voor ons, maar zeker niet
minder voor meerdere bewoners die graag, waar mogelijk, een handje meehielpen.
De opmerking bijvoorbeeld van een bijna 95-jarige dame, die vrolijk neuriënd
de inhoud van bijna een halve emmer aardappelen in stukken zat te snijden
voor de puree, -"Eindelijk wat te doen
!"-, raakt je in je
hart en doet je beseffen dat het "Het had ook anders kunnen zijn"
in ons rituaal beslist geen holle frase is.
Na het kook- en braadfestijn werden onze gasten aan tafel bediend en werd
een drankje
naar keuze geserveerd, wat zeer gewaardeerd werd. De maaltijd begon met een
smakelijk
minipasteitje, daarna puree met rode kool, een schaaltje appelmoes en een
bal gehakt. Als dessert ijs met een decoratie en tenslotte natuurlijk een
'bakkie troost' met een bonbon.
Eigenlijk een gewone, degelijke Hollandse pot, maar door de extra zorg, de
hele sfeer en niet in de laatste plaats de waardering van de gasten, kregen
we toch bijna het gevoel zojuist onze 1ste Michelinster te hebben verworven.
Het was voor ons een ware belevenis, maar wat veel belangrijker is, zeker
óók voor de bewoners en hun partners of familie.
Dat mochten we, moe maar tevreden, ervaren uit de reacties van onze gasten,
door enkelen zelfs bezegeld met een driewerf Brabantse klapzoen op beide wangen!
Met veel plezier en voldoening kijken we terug op die middag en avond van
de 7e februari en met net zoveel plezier zien we uit naar de volgende maaltijden
voor de andere vier afdelingen van "Berkenheuvel".
O ja, mochten andere loges van plan zijn om ons idee te 'stelen': geen enkel
bezwaar, vooral DOEN !
| |
|
|